De gemeente, die via een door de gemeenteraad vast te stellen wijziging van het bestemmingsplan drie villa’s op de plaats van cafĆ© De Zwarte Kat wilde laten bouwen, komt nu in botsing met de projectontwikkelaar Zuiver Vastgoed. De Raad van State (RVS) heeft namelijk eerder al een streep gehaald door de plannen van de gemeente en de projectontwikkelaar.
Maar de laatste wijst er nu op dat in een zogenaamde ‘anterieure’ overeenkomst (een contract dat aan het begin van de procedure wordt vastgesteld en waarbij de partijen nog veel onderhandelingsruimte hebben) op een uit die overeenkomst voortvloeiend boetebeding.
Stedelijk
Dat heeft Zuiver heel gewiekst gedaan, vindt Jan van Schaik van de bewonerscommissie, die naar de RVS liep toen de gemeente niet wilde luisteren en onder meer het gebied langs de Amstel opeens stedelijk verklaarde, dus de villa’s zouden er niet misstaan, terwijl dat altijd landelijk was geweest. De RVS vond het gebied ook landelijk.
Geld van gemeenschap
Van Schaik constateert veel geheimzinnigheid rond het project en kreeg zelfs geen inzage in de zogeheten anterieure overeenkomst na een WOB-verzoek. Er is geen enkel gesprek geweest tussen omwonenden en de gemeente, schrijven de bewoners van De Zwarte Kat, overigens niet alleen een cafĆ©, maar ook een buurtschap, aan de gemeenteraad. Wegens het niet doorgaan van de oorspronkelijke bouwplannen dreigt Zuiver Vastgoed nu met een forse boete aan de gemeente.”
“In de anterieure overeenkomst die indertijd is afgesloten tussen de wethouder en ontwikkelaar bleek een inspanningsverplichting en een boeteclausule te zijn opgenomen, aldus een ambtenaar die de Dorpsraad Nes a/d Amstel hierover informeerde”, staat in de brief aan de gemeenteraad, waarover overigens ook alle fracties in die raad zich bij de geheim voegen. Intussen mag Zuiver van B&W wel Ć©Ć©n (in plaats van drie) villa bouwen. Maar of de bewonerscommissie niet opnieuw naar de Raad van State loopt, is de vraag. Overigens vereist een dergelijk bouwplan de openbare toestemming van de gemeenteraad. “Waarom is de gemeente een inspanningsverplichting aangegaan en zijn omwonenden hierin volledig gepasseerd”, vragen de omwonenden aan de gemeenteraad. En: “Hoe kan het zijn dat ondanks het voorgaande er ook nog een boetebeding is afgesproken. Het gaat immers om gemeenschapsgeld.”
Zwijgen
Vooral het zwijgen van de gemeente is de bewoners een doorn in het oog, omdat die na de zaak verloren te hebben bij de RVS zei met zowel ontwikkelaar als omwonenden tot een nieuw plan te komen. Een gevoel van machteloosheid bekruipt nu Van Schaik. “Wat u er ook van mag vinden, na alle moeite die we hebben gedaan om ons recht te halen, dreigt nu alles voor niets te zijn geweest”, schrijft hij aan de (zwijgende) gemeenteraad. “Langs deze weg doe ik dan ook een dringend beroep op u om opheldering te vragen aan wethouder Floor Gordon over deze kwestie en haar te verzoeken om de bewuste overeenkomst (in elk geval aan u) ter inzage te geven, zodat u uw eigen conclusie kunt trekken.”
Ontheffing
Volgens een ambtenaar van de gemeente is er recent een gesprek van de gemeente met Zuiver Vastgoed geweest, waarbij de laatste inderdaad verwees naar de in de anterieure overeenkomst genoemde forse boete die de gemeente zou moeten betalen bij het niet doorgaan van de bouwplannen voor de drie villa’s. Er zou nu eenmaal een inspanningsverplichting aan de kant van de gemeente liggen. Zij schijnt nu bij de provincie Noord-Holland een ontheffing te willen aanvragen, waardoor de bouw van de drie huizen alsnog kan doorgaan. Maar ook als die ontheffing er niet komt, voldoet de gemeente volgens haar aan de inspanningsplicht, waardoor de boeteclausule volgens haar vervalt. Komt de ontheffing er wel dan verwacht de gemeente nieuwe juridische stappen van de bewoners. Bij de gemeente spreken ambtenaren over een ‘ongelukkige situatie’.
Kent die gewiekste vogel van Zuiver Vastgoed wel het verschil tussen een inspanningsverplichting en een resultaatsverplichting? Mij dunkt dat de gemeente zich reuze heeft ingespannen om gemaakte afspraken na te komen en zo aan zijn wensen te voldoen.
“Een gevoel van machteloosheid bekruipt nu Van Schaik,” schrijft Johan Bos. Dat zal velen die met de gemeente te maken hebben bekend in de oren klinken. Dat komt door de eigenzinnigheid, eigenzuchtigheid en achterbaksheid waarmee de gemeente te werk gaat.
Er moet eens een flinke bezem door die burcht aan de Poel. Een verhuizing naar het Stadshart zou het gemeentelijk apparaat goed doen. Dan zien de fortbewoners vanuit hun ramen tenminste gewone burgers in plaats van alleen elkaar en die mooie Poel die nooit iets wenst, klaagt of terugzegt. Uitzicht op die vermaledijde A9 zou ook goed voor ze zijn.
Zoals al eerder gezegd. Een 18e eeuwse kliek waar de meerderheid vaak nog tegen hun eigen belang in op stemt.