Paul Aarts geeft de volgende Elsrijklezing over Iran op woensdag 21 januari om 20.00 uur in de grote zaal van het Apostolisch Genootschap aan de Graaf Aelbrechtlaan 140. ‘Fictie en feiten’ belicht hij volgens de organisatoren. De zaal is open vanaf 19.30 uur. Aanmelden verplicht via elsrijklezing@stadsdorpelsrijk.nl . Een vrijwillige bijdrage na afloop wordt zeer op prijs gesteld. Iran komt zelden positief in het nieuws, maar het land te zien als ‘bron van terrorisme’ en lid van de ‘as van het kwaad’ is volgens Aarts ongenuanceerd.
Hij probeert een evenwichtiger portret te schetsen van de Islamitische Republiek Iran.
Ayatollahs
Clichés die Iran typeren als ‘het land van de ayatollahs’ worden daarbij volgens Aarts onder de loep gelegd en wordt de stelling verdedigd dat het land misschien wel het minst islamitische is in de regio van de Perzische Golf. De relatie tussen het regime en de binnenlandse oppositie – en kansen op ‘regime change’ – komen in de lezing ook aan de orde. Meer aandacht krijgt het buitenlandse beleid, relevanter dan ooit sinds Israël en de Verenigde Staten in een openlijke militaire confrontatie met Iran terecht zijn gekomen.
Op het spel
Is Iran, zeker in zijn buitenlandse beleid, niet veel meer een ‘normaal’ land dan vaak wordt aangenomen? Is het regime nog steeds bezig met ‘de export van de revolutie’ en spelen ’theocratische’ motieven überhaupt een rol? Hoe staat het met nucleaire programma en de ambitie om een atoombom te maken? Hoe eenzaam is Iran? Wat is de relatie met Rusland en China? Hebben de VS niet forse steken laten vallen op momenten dat Iran handreikingen deed?
Paul Aarts
Paul Aarts doceerde meer dan dertig jaar internationale betrekkingen en Midden-Oosten-studies aan de Universiteit van Amsterdam. In die tijd zette hij het studentenuitwisselingsprogramma ‘Zeytun’ op, met partners in Iran, Irak, Jemen, Syrië en Marokko. Hij publiceert vooral over de Golfregio, specifiek Iran en Saoedi-Arabië en schreef een tiental boeken. Onder andere, samen met NRC-journaliste Carolien Roelants, schreef hij ‘Saoedi-Arabië; de revolutie die nog moet komen’, wat vertaald is in het Engels, Arabisch en Perzisch. ‘Je kunt Paul Aarts wel uit de universiteit halen, maar lastiger is het om de universiteit uit Paul Aarts te halen’ en dus volgt hij sinds zijn pensioen actuele politieke ontwikkelingen zowel in de Golfregio als van het conflict Israël-Palestina en publiceert daar regelmatig opiniestukken over.
